مسعود آب‌پرور در توضیح سبک مستوران، آن را اثری افسانه‌ای و فانتزی دانست، نه بازسازی یک واقعه تاریخی مشخص.

او توضیح داد که پوشش و معماری از گذشته ایران و به‌ویژه نشانه‌های بصری دوره صفوی الهام گرفته‌اند، اما داستان تابع منطق افسانه است. آب‌پرور همچنین از کارکرد روایت‌گری محمدرضا سرشار و اهمیت زنده‌کردن تجربه شنیدن قصه سخن گفت. انتقاد او از غلبه کمدی در سلیقه‌سازی تلویزیون، دیدگاه این کارگردان است و نه نتیجه یک پژوهش درباره مخاطبان.